۹۹۴- وعن أنس رضي الله عنه قال: أقْبَلْنَا مَعَ النَّبيِّ صلی الله علیه و آله و سلم حَتَّى إِذَا كُنَّا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ، قَالَ: «آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ»؛ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى قَدِمْنَا المَدِينَةَ. [روايت مسلم]

۹۹۴- وعن أنس رضي الله عنه قال: أقْبَلْنَا مَعَ النَّبيِّ صلی الله علیه و آله و سلم حَتَّى إِذَا كُنَّا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ، قَالَ: «آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ»؛ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى قَدِمْنَا المَدِينَةَ. [روايت مسلم]([۱])

ترجمه: انس رضي الله عنه می‌گوید: با پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به مدینه باز می‌گشتیم؛ هنگامی‌که به بالای مدینه رسیدیم- و مدینه نمایان شد- پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ»([۲]) و پیوسته این را می‌گفت تا این‌که وارد مدینه شدیم.

([۱]) صحیح مسلم، ش: ۱۳۴۵.

([۲]) ترجمه: ما باز می‌گردیم و توبه‌کنندگان، عبادت‌گزاران و ستایش‌گران پروردگارمان هستیم.