۹۵۵- وعن عائشة رضي الله عنها: أنَّ رجلاً قَالَ لِلنَّبِيِّ صلی الله علیه و آله و سلم: إنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ، فَهَلْ لَهَا أجْرٌ إنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا؟ قَالَ: «نَعَمْ». [متفق عليه]

۹۵۵- وعن عائشة رضي الله عنها: أنَّ رجلاً قَالَ لِلنَّبِيِّ صلی الله علیه و آله و سلم: إنَّ أُمِّي افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَأُرَاهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ، فَهَلْ لَهَا أجْرٌ إنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا؟ قَالَ: «نَعَمْ». [متفق عليه]([۱])

ترجمه: عایشه رضي الله عنها می‌گوید: مردی به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم گفت: مادرم به مرگ ناگهانی درگذشت؛ به‌گمانم اگر فرصت حرف زدن پیدا می‌کرد، صدقه می‌داد (یا برای صدقه دادن سفارش می‌نمود). آیا اگر از سوی او صدقه دهم، پاداشی برای او خواهد بود؟ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «آری».

([۱]) صحیح بخاری، ش: ۱۳۸۸؛ و صحیح مسلم، ش: ۱۰۰۴.