۹۵۳- وعن أَبي عمرو – وقيل: أَبُو عبد الله، وقيل: أَبُو ليلى- عثمان بن عفان رضي الله عنه قال: كَانَ النَّبيُّ صلی الله علیه و آله و سلم إِذَا فَرَغَ مِن دَفْنِ المَيِّتِ وَقَفَ عَلَيْهِ، وقال: «اسْتَغْفِرُوا لأخِيكُمْ وَسَلُوا لَهُ التَّثْبِيتَ؛ فَإنَّهُ الآنَ يُسألُ». [روايت ابوداود]

۹۵۳- وعن أَبي عمرو – وقيل: أَبُو عبد الله، وقيل: أَبُو ليلى- عثمان بن عفان رضي الله عنه قال: كَانَ النَّبيُّ صلی الله علیه و آله و سلم إِذَا فَرَغَ مِن دَفْنِ المَيِّتِ وَقَفَ عَلَيْهِ، وقال: «اسْتَغْفِرُوا لأخِيكُمْ وَسَلُوا لَهُ التَّثْبِيتَ؛ فَإنَّهُ الآنَ يُسألُ». [روايت ابوداود]([۱])

ترجمه: ابوعمرو- یا ابوعبدالله یا ابولیلی- عثمان بن عفان رضي الله عنه می‌گوید: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم پس از دفن میّت، بالاي قبرش می‌ایستاد و می‌فرمود: «برای برادرِ خویش، درخواست آمرزش و پایداری کنید که اینک (در قبر) از او سؤال می‌شود».

([۱]) صحیح الجامع، ش: ۹۴۵؛ احکام جنایز، از آلبانی رَحِمَهُ‌الله  ص:۱۵۵؛ وی، در المشکاۀ، ش: ۱۳۳ نیز این حدیث را صحیح دانسته است.