۹۳۱- وعن أُسَامَة بن زَيدٍ رضي الله عنهما أنَّ رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم رُفِعَ إِلَيْهِ ابنُ ابْنَتِهِ وَهُوَ فِي المَوتِ، فَفَاضَتْ عَيْنَا رسولِ الله صلی الله علیه و آله و سلم؛ فَقَالَ لَهُ سَعدٌ: مَا هَذَا يَا رسولَ الله؟! قَالَ : «هذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللهُ تَعَالَى في قُلُوبِ عِبَادِهِ، وَإنَّمَا يَرْحَمُ اللهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ». [متفق عليه]([۱])
ترجمه: اسامه بن زید رضي الله عنهما ميگويد: پسرِ دختر رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم را که در حالِ مرگ بود، به ایشان دادند؛ اشك از چشمان رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم سرازير شد. سعد رضي الله عنه گفت: اي رسولخدا! اين چيست؟ پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «اين، رحمتيست که الله متعال، در دل بندگانش نهاده است و الله، به بندگاني رحم میکند که رحم و شفقت داشته باشند».