۹۲۰- وَعَنْ سعْدِ بْنِ أبي‌وَقَّاصٍ رضي الله عنه قال: «جَاءَنِي رسولُ‌الله صلی الله علیه و آله و سلم يَعُودُنِي مِنْ وَجعٍ اشْتدَّ بِي. فَقُلْت: قَدْ بلغَ بِي مَا تَرى، وَأَنَا ذُو مَالٍ وَ لاَيَرثُنِي إِلاَّ ابْنتي…». وَذَکرَ الحديث. [متفق عليه]

۹۲۰- وَعَنْ سعْدِ بْنِ أبي‌وَقَّاصٍ رضي الله عنه قال: «جَاءَنِي رسولُ‌الله صلی الله علیه و آله و سلم يَعُودُنِي مِنْ وَجعٍ اشْتدَّ بِي. فَقُلْت: قَدْ بلغَ بِي مَا تَرى، وَأَنَا ذُو مَالٍ وَ لاَيَرثُنِي إِلاَّ ابْنتي…». وَذَکرَ الحديث. [متفق عليه]([۱])

ترجمه: سعد بن ابي‌وقاص رضي الله عنه مي‌گويد: «رسول‌الله صلی الله علیه و آله و سلم به‌خاطرِ بیماریِ شدیدی که داشتم، به عيادتم آمد. عرض كردم: همين‌طور كه مي‌بینید، به‌شدت بيمارم؛ من، ثروت زيادي دارم و جز تنها دخترم، وارث ديگري ندارم». و سپس حدیث را تا پایانِ آن ذکر کرد.

([۱]) صحیح بخاری، ش: ۱۲۹۶؛ و صحیح مسلم، ش:۱۶۲۸. [این حدیث، پیش‌تر به‌شماره‌ی ۷ ذکر شد.]