۸۹۴- وعن صَفْوان بن عَسَّالٍ رضي الله عنه قال: قال يَهُوديٌّ لِصَاحِبِهِ اذْهب بِنا إلى هذا النَّبِيِّ فَأَتَيا رسولَالله صلی الله علیه و آله و سلم فَسَألاهُ عَنْ تِسْع آياتٍ بَيِّناتٍ فَذَكرَ الْحَديثَ إلى قَوْله: فقَبَّلا يَدَهُ وَرِجْلَهُ وقالا: نَشْهَدُ أنَّكَ نبِيٌّ. [روایت ترمذي و غیرِ او با اِسنادهای صحيح]([۱])
ترجمه: صفوان بن عسّال رضي الله عنه میگوید: یک نفر یهودی به دوستش گفت: ما را نزدِ این پیامبر ببَر؛ سپس هر دو نزد رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم آمدند و از او دربارهی نُه نشانهی واضح و روشن([۲]) پرسیدند. و آنگاه ادامهی حدیث را ذکر میکند تا آنجا که میگوید: آندو دست و پای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را بوسیدند و گفتند: گواهی میدهیم که تو پیامبری.
([۱]) ضعیف است؛ ر.ک: ضعیف الترمذی، از آلبانی رَحِمَهُالله ش: ۵۱۷.
([۲]) منظور از نُه نشانهی آشکار، نشانههای نُهگانهایست که الله متعال به موسی داد؛ این نشانهها، عبارت بودند از: عصا، دست (ید بیضاء)، خشکسالیهای پیاپی، کاهش محصولات، توفان، هجوم ملخ، شپش و قورباغه، و خونآلود شدنِ آبهای بنیاسرائیل. [مترجم]