۸۸۰- وعن أبي ذرٍ رضي الله عنه قال: خَرَجْتُ لَيْلةً مِنَ اللّيالِي فإذا رسولُ الله صلی الله علیه و آله و سلم يَمْشِي وَحْدَهُ، فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ، فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَال: «مَنْ هذا؟» فَقُلْتُ: أبو ذَرٍ. [متفق عليه]

۸۸۰- وعن أبي ذرٍ رضي الله عنه قال: خَرَجْتُ لَيْلةً مِنَ اللّيالِي فإذا رسولُ الله صلی الله علیه و آله و سلم يَمْشِي وَحْدَهُ، فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ، فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَال: «مَنْ هذا؟» فَقُلْتُ: أبو ذَرٍ. [متفق عليه]([۱])

ترجمه: ابوذر رضي الله عنه می‌گوید: شبی از شب‌ها بیرون رفتم؛ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را دیدم که تنها راه می‌رفت. در سایه‌(ای که از نورِ) ماه (پدید آمده بود)، به راهم ادامه دادم (تا در مهتاب دیده نشوم و خلوتِ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را به‌هم نزنم). پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نگاه کرد و مرا دید؛ فرمود: «کیستی؟» گفتم: ابوذر.

([۱]) صحیح بخاری، ش: ۶۴۴۳؛ و صحیح مسلم، ش: ۹۴.