۱۱۶۲- وعن أَبي هريرة رضي الله عنه أنَّ رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم قَالَ: «مَن اغْتَسَلَ يَومَ الجُمُعَةِ غُسْلَ الجَنَابَةِ، ثُمَّ رَاحَ في السَّاعِةِ الأولى فَكَأنَّمَا قَرَّبَ بَدَنَةً، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعَةِ الثَّانِيَةِ، فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَقَرَةً، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعِةِ الثَّالِثَةِ فَكَأنَّمَا قَرَّبَ كَبْشاً أقْرَنَ، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعَةِ الرَّابِعَةِ، فَكَأنَّمَا قَرَّبَ دَجَاجَةً، وَمَنْ رَاحَ في السَّاعَةِ الخَامِسَةِ، فَكَأنَّمَا قَرَّبَ بَيْضَةً، فَإذَا خَرَجَ الإمَامُ ، حَضَرَتِ المَلاَئِكَةُ يَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ». [متفق عليه]([۱])
ترجمه: ابوهريره رضي الله عنه ميگوید: رسولالله صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «هركس روز جمعه مانند غسل جنابت، غسل نمايد و اولِ وقت براي نماز جمعه – به مسجد- برود، گويا شتري صدقه نموده است. و هركه در وقتِ دوم برود، گويا گاوي صدقه داده است. و هر كس در وقت سوم برود، گويا قوچي شاخدار صدقه نموده است. و هركه در وقت چهارم برود، گويا يك مرغ صدقه كرده است. و هر كس در وقت پنجم برود، گويا يك تخممرغ صدقه داده است. و آنگاه که امام براي ايراد خطبه برخيزد، فرشتگان (قلم و كاغذ خود را جمع ميكنند و) به خطبه گوش ميدهند».
([۱]) صحیح بخاری، ش: ۸۸۱؛ و صحیح مسلم، ش: ۸۵۰.
شرح
اين احادیث نیز دربارهی نماز و مسایل مربوط به روز جمعه است.
حدیث نخست، حدیث سلمان رضي الله عنه میباشد که در آن، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم کارهایی را ذکر فرموده است که اگر انسان آنها را در روز جمعه انجام دهد، گناهانش از جمعهی قبل تا این جمعه آمرزیده میشود؛ یکی از این کارها، این است که انسان مانند غسل جنابت، غسل نماید. همانگونه که پیشتر بیان شد، غسل جمعه بنا بر قول راجح، واجب است؛ یعنی بر کسی که نماز جمعه بر او واجب میباشد، واجب است که روز جمعه غسل کند؛ لذا این غسل بر زنان واجب نیست. همچنین بیان شد که این غسل، شرط صحت نماز یا برای رفع ناپاکی نیست؛ لذا کسی که غسل نماز جمعه را بدون غُسل جمعه به جا بیاورد، اگرچه گنهکار میباشد، اما نمازش درست است. و از دیگر کارهایی که در حدیث سلمان رضي الله عنه ذکر شده، استعمال عطر است. یعنی پسندیده است که انسان در روز جمعه از بهترین عطر یا خوشبوکنندهای که دارد، به خود بزند. در این حدیث همچنین ذکر شده که چون به مسجد میرود، ميان دو نفر فاصله نیندازد؛ یعنی میان دو نفر که کنار هم نشستهاند، ننشیند یا از روی شانههایشان رد نشود. زیرا با این کار، آنان را اذیت میکند به عبارت دیگر: اگر صفِ نمازگزاران، پُر و بههمپیوسته بود، آنرا جدا نکند و خود را بهزور در میانِ صف جای ندهد؛ ولی اگر در میان صف فاصله یا جای خالی وجود داشت، ایرادی ندارد که آنجا بنشیند؛ زیرا دو نفری که در دو سوی این جای خالی هستند، خودشان آنجا را خالی گذاشتهاند. و از دیگر کارهای موردِ اشاره در این حدیث، این است که هرچه برايش مقدّر شد، نماز بخواند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مقدارِ این نماز یا تعداد رکعتهایش را معین نفرمود؛ و این، نشان میدهد که پیش از نماز جمعه، سنت راتبه وجود ندارد و انسان هرچه بخواهد، میتواند نماز بخواند تا اینکه امام جمعه حاضر شود و سخنرانی را آغاز کند. سکوت برای شنیدن خطبه، یکی دیگر از کارهای مورد اشاره در حدیث سلمان رضي الله عنه میباشد. با این حساب در مجموع، پنج کار شد که اگر انسان آنها را در روز جمعه انجام دهد، گناهانش از جمعهی گذشته تا این جمعه آمرزیده میشود. این، لطف و عنایت بزرگ الاهیست.
و اما حدیث ابوهریره رضي الله عنه بدین مضمون است که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «هركس روز جمعه مانند غسل جنابت، غسل نمايد و اولِ وقت براي نماز جمعه – به مسجد- برود، گويا شتري صدقه نموده است. و هركه در وقتِ دوم برود، گويا گاوي صدقه داده است. و هر كس در وقت سوم برود، گويا قوچي شاخدار صدقه نموده است». از آن جهت قوچِ شاخدار را ذکر فرمود که از سایر گوسفندها بزرگتر و قویتر است. در ادامه افزود: «و هركه در وقت چهارم برود، گويا يك مرغ صدقه كرده است. و هر كس در وقت پنجم برود، گويا يك تخممرغ صدقه داده است. و آنگاه که امام براي ايراد خطبه برخيزد، فرشتگان (قلم و كاغذ خود را جمع ميكنند) به خطبه گوش ميدهند». لذا كسي كه پس از این به مسجد میآید، اجر و ثوابِ زود به مسجد رفتن برای او ثبت نمیشود؛ زیرا فرشتگان قلم و کاغذ خود را جمع کردهاند. البته ناگفته نماند که پاداش گامهایی که بهسوی مسجد برداشته است، برایش محفوظ میباشد.
لذا شایسته است که انسان روز جمعه، زودهنگام به مسجد بروند؛ الحمدلله امروزه بیشترِ مردم مشغول نیستند و فرصت دارند که زودهنگام به مسجد بروند. اما متأسفانه شیطان آنان را به تنبلی وا میدارد و آنها را از اینهمه اجر و ثواب محروم میگرداند. حتی مشاهده میشود که برخیها بدون ضرورت به بازار میروند و آنقدر دیر میکنند که امام به ایراد خطبه میپردازد و بدینسان از این پاداشِ بزرگ محروم میشوند. طولِ این اوقات، به ایام و فصلهای سال بستگی دارد؛ در تابستان که روزها طولانیست، مدت هر یک از وقتهای مذکور نیز طولانی میشود و در زمستان که روزها کوتاه میباشد، اوقات مذکور نیز کوتاه میگردد. روش محاسبهی این اوقات پنجگانه، این است که زمان طلوع خورشید تا آمدن امام را تقسیم بر پنج کنید. وقتِ اول، همان یکپنجمِ نخست است و وقت دوم، یکپنجمِِ دوم و به همین ترتیب تا آخِر.
([۱]) صحیح بخاری، ش: ۸۸۳. [این حدیث پیشتر بهشمارهی ۸۳۲ آمده است.]