۱۰۲۳- وعن أَبي هريرة رضي الله عنه أنَّ رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم قَالَ: «مِنَ القُرْآنِ سُورَةٌ ثَلاثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لِرَجُلٍ حَتَّى غُفِرَ لَهُ، وَهِيَ: ﴿تَبَٰرَكَ ٱلَّذِي بِيَدِهِ ٱلۡمُلۡكُ﴾». [روایت ابوداود و ترمذي؛ ترمذی، این حدیث را حسن دانسته است.]

۱۰۲۳- وعن أَبي هريرة رضي الله عنه أنَّ رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم قَالَ: «مِنَ القُرْآنِ سُورَةٌ ثَلاثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لِرَجُلٍ حَتَّى غُفِرَ لَهُ، وَهِيَ: ﴿تَبَٰرَكَ ٱلَّذِي بِيَدِهِ ٱلۡمُلۡكُ﴾». [روایت ابوداود و ترمذي؛ ترمذی، این حدیث را حسن دانسته است.]([۱])

ترجمه: ابوهريره رضي الله عنه مي‌گوید: رسول‌الله صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «در قرآن سوره‌ای‌ست که سی آیه دارد و برای شخصی-که آن‌را بخواند- آن‌قدر شفاعت می‌کند تا آمرزیده شود؛ و آن، سوره‌ی ﴿تَبَٰرَكَ ٱلَّذِي بِيَدِهِ ٱلۡمُلۡكُ﴾ است».

([۱]) صحیح الجامع، ش: (۲۰۹۱، ۲۰۹۲)؛ صحیح أبی داود، ش: ۱۲۶۵؛ و صحیح ابن ماجه، از آلبانی رَحِمَهُ‌الله ش: ۳۰۵۳. [نووی: در روایت ابوداود، به جای «شَفَعَتْ»، «تَشْفَعُ» آمده است.]