(۱۰۱۹) در قرآن، سوره‌ی تغابن به چه معناست

(۱۰۱۹) سوال: یکی از سوره‌های قرآن، سوره‌ی «تغابن» است. تغابن به چه معناست؟

جواب:

تغابن به معنای غلبه کردن با خدعه و نیرنگ است. الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در این سوره ذکر می‌کند که روز تغابن حقیقی، روز قیامت است. می‌فرماید: {يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ} [تغابن: ٩]: (روزی‌که همه‌ی شما را گرد می‌آورد، آن روز، روز تغابن است‌). تغابن حقیقی تغابن آخرت است از این جهت که گروهی در بهشت و گروهی در جهنم هستند.[۱] اما تغابن در دنیا به نسبت تغابن در آخرت چیزی نیست. به همین دلیل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا} [اسراء: ٢١]: (بنگر که چگونه بعضی را بر بعضی دیگر برتری داده‌ایم و یقیناً درجات آخرت و برتری‌هایش از این هم بیشتر است).

[۱] –  که هر دو گروه متوجه می‌شوند کدام بر حق بوده و کدام یک فریب دنیا را خورده و آخرتش را باخته است. [مترجم].