۱۰۱۱- وعن أَبي هريرة رضي الله عنه قال: سَمِعْتُ رسولَ الله صلی الله علیه و آله و سلم يقول: «مَا أَذِنَ اللهُ لِشَيءٍ مَا أَذِنَ لِنَبِيٍّ حَسَنِ الصَّوْتِ يَتَغَنَّى بِالقُرْآنِ يَجْهَرُ بِهِ». [متفق عليه]

۱۰۱۱- وعن أَبي هريرة رضي الله عنه قال: سَمِعْتُ رسولَ الله صلی الله علیه و آله و سلم يقول: «مَا أَذِنَ اللهُ لِشَيءٍ مَا أَذِنَ لِنَبِيٍّ حَسَنِ الصَّوْتِ يَتَغَنَّى بِالقُرْآنِ يَجْهَرُ بِهِ». [متفق عليه]([۱])

ترجمه: ابوهریره رضي الله عنه می‌گوید: از رسول‌الله صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که می‌فرمود: «الله آن‌گونه که به صدای خوش و آشکارِ پیامبری خوش‌صدا در هنگام تلاوت قرآن گوش داده، به چیزِ دیگری گوش نداده است».

([۱]) صحیح بخاری، ش: ۷۵۴۴؛ و صحیح مسلم، ش: ۷۸۹.