۱۰۰۸- وعن عبد اللهِ بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و آله و سلم قَالَ: «يُقَالُ لِصَاحِبِ الْقُرْآنِ: اقْرَأْ وَارْتَقِ وَرَتِّلْ كَمَا كُنْتَ تُرَتِّلُ في الدُّنْيَا، فَإنَّ مَنْزِلَتَكَ عِنْدَ آخِرِ آية تَقْرَؤُهَا». [روایت ابوداود و ترمذي؛ ترمذی، این حدیث را حسن دانسته است.]

۱۰۰۸- وعن عبد اللهِ بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و آله و سلم قَالَ: «يُقَالُ لِصَاحِبِ الْقُرْآنِ: اقْرَأْ وَارْتَقِ وَرَتِّلْ كَمَا كُنْتَ تُرَتِّلُ في الدُّنْيَا، فَإنَّ مَنْزِلَتَكَ عِنْدَ آخِرِ آية تَقْرَؤُهَا». [روایت ابوداود و ترمذي؛ ترمذی، این حدیث را حسن دانسته است.]([۱])

ترجمه: عبدالله بن عمرو بن عاص رضي الله عنهما می‌گوید: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «به حافظ قرآن([۲]) (به‌هنگام ورودش به بهشت) گفته می‌شود: قرآن بخوان و – از پله‌های بهشت – بالا برو و شمرده و با تأنی بخوان؛ همان‌گونه که در دنیا شمرده و با ترتیل می‌خوانی. زیرا جایگاه تو، در آخرین آیه‌ای‌ست که می‌خوانی».

([۱]) صحیح الجامع، ش: ۸۱۲۲؛ و صحیح أبی داود، ش: ۱۳۱۷؛ آلبانی رَحِمَهُ‌الله در مشکاۀ المصابیح، ش: ۲۱۳۴، این حدیث حسن دانسته است.

([۲]) منظور از حافظ قرآن، کسی‌ست که ضمن حفظ قرآن، آن‌را با تدبر می‌خواند و به آن عمل می‌کند؛ و جایگاهش در بهشت، به‌اندازه‌ی آیاتی که حفظ دارد و به آن عمل کرده است، والا خواهد بود. [مترجم]